0134

⬢⬢⬢

ตอนที่ 134 เช้ากินซุปหนู เย็นนี้จะได้ไม่ฉี่รดที่นอน

“ใช่แล้ว ฉันเองก็ไม่เคยคิดเลยว่าแถวนี้จะมีต้นฝ้ายอยู่ด้วย แบบนี้เอง

ช่วงฤดูหนาวคุณก็ไม่ต้องซื้อนุ่นมาทำผ้าห่มแล้ว” แม่ของเสิ่นกล่าวด้วยความประหลาดใจ

“ตอนแรกฉันเองก็ไม่ทันสังเกตเหมือนกัน เป็นเจ้าตูนวาจื่อที่คาบมาคำหนึ่ง ฉันถึงได้เห็นว่าสิ่งที่ปลิวว่อนอยู่บนพื้นนั่นคือฝ้าย

ปุยฝ้ายปลิวว่อนไปทั่วพื้น ถ้าไม่ได้เห็นฝ้ายตกอยู่บนพื้น ฉันคงไม่มีทางสังเกตเห็นแน่

ต้นฝ้ายต้นนั้นสูงใหญ่มาก สูงตั้งสิบกว่าเมตร พอถึงฤดูเก็บเกี่ยวก็แตกออกทันที

ปลิวลงมาบนพื้น บางส่วนยังร่วงลงไปในน้ำ ฉันเห็นแล้วรู้สึกเสียดายจริงๆ

มันไม่เหมือนกับต้นฝ้ายเตี้ยๆ ที่เราเคยเห็นมาก่อนหน้านี้เลยสักนิด