กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 เอาแป้งขาวมาจากไหน
เยาวชนหญิงปัญญาชนพิงกันเองจนน้ำตาแทบไหล พวกเขาต่างตกตะลึงกับสถานการณ์เมื่อครู่จนไม่เป็นอันทำอะไร ได้แต่ทำตามคนอื่นร่วมลงแรงทำงานอย่างไม่ตั้งใจ จนสูญเสียการควบคุมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง
ตอนนี้กลับมานึกเสียดายก็สายไปเสียแล้ว นอกจากร่างกายจะปวดแสบปวดร้อนไปหมดทั้งตัวแล้ว สภาพของแต่ละคนยังอ่อนแรงจนแทบหมดสติ
ปกติแล้วภาระงานของพวกเขาไม่ได้หนักหนาขนาดนี้ อีกอย่างแต่ก่อนพวกเขามักจะอู้งานหรือทำตัวเนียนไปเรื่อย ขอแค่ทำส่วนของตัวเองเสร็จก็พอ
ปริมาณงานในวันนี้มากกว่าปกติถึงสองเท่า พวกเขาคิดแล้วก็กัดฟันก้มหน้าทำไป
แต่วันนี้ปริมาณงานกลับเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของปกติ พวกเขาคิดเพียงแค่ว่ากัดฟันสู้ทำให้เสร็จก็พอ