เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 กลับเมืองได้หนทางแล้วงั้นหรือ?!
ตูนวาจื่อดูราวกับไม่มีวันเติบโต กินเนื้อเข้าไปโครม ๆ ก็ไม่เห็นจะโตขึ้นเลย
ยังคงสภาพกลมป้อมอ้วนเตี้ยแบบเดิมอยู่
“พวกคุณมากันหมดแล้ว พี่หนีนี ในฐานะเจ้าของบ้าน พี่ไม่คิดจะลงมือทำอะไรบ้างเลยหรือแบบนี้มันก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกนะ”
“ฉันไม่ได้ลงมือทำอะไรตรงไหนกันล่ะ เธอนั่นแหละเพิ่งกลับมา เลยไม่เห็นตอนที่ฉันพยายามก่อนหน้านี้
ฉันเพิ่งจะนั่งลงได้เดี๋ยวเดียว เธอก็กลับมาพอดี” ซุนหนีหนีเม้มปาก ไม่กลับมาเร็วไปไม่กลับมาดึกไป ดันกลับมาจังหวะที่เธอนั่งลงพอดีเป๊ะ
“เจี้ยนเซ่อ ลูกถือข้าวของพะรุงพะรังอะไรมาน่ะ?” มารดาเสิ่นได้ยินเสียงลูกชายกลับมา จึงชะโงกหน้าออกมาถาม
“พัสดุที่พ่อกับพี่สาวส่งมาให้ครับ บอกว่าตัดชุดให้ผมหลายชุดเลย
แม่ไม่รู้หรือครับ?”