0104

⬢⬢⬢

ตอนที่ 104 ถ้าชีวิตอยากจะอยู่รอด ชีวิตต้องมีสีเขียวบ้าง

“โอย อับอายขายหน้าเหลือเกิน กลางวันแสก ๆ แท้ ๆ แม่หญิงเนื้ออ่อน กลับไปมุดอยู่ในกองข้าวโพดกับผู้ชายเสียได้”

“น่าไม่อายสิ้นดี ไม่รู้ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร หวังว่าคงไม่ใช่คนในหมู่บ้านเราหรอกนะ”

สาวน้อยมุดกองข้าวโพดกับผู้ชายในหมู่บ้านเราแบบนี้ เรื่องแพร่งพรายออกไปคงถูกคนหัวเราะเยาะจนตายแน่”

“ชื่อเสียงหมู่บ้านเราป่นปี้หมดแล้ว ต่อไปในละแวกสิบแปดหมู่บ้านจะให้เอาหน้าไปไว้ที่ไหน” บรรดาป้า ๆ ต่างตบหน้าขาพูดไปพลาง

พวกนางขยับเข้าไปใกล้กองข้าวโพดในระยะพอเหมาะ พลางเงี่ยหูฟังเสียงครางระงมที่ดังออกมา

เสียงหวานล้ำที่ดังสูงขึ้นเรื่อย ๆ ฟังแล้วชวนให้บรรดาป้า ๆ และสาว ๆ ต่างพากันหน้าแดงซ่าน