0058

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 เจ้าหนูเอ๊ย ฉันละยอมใจเธอจริงๆ

แต่ละคนเริ่มเกิดความระแวงในใจ ในเมื่อในเรือนพักมีอยู่แค่ไม่กี่คน สิ่งแรกที่ทำก็คือการสงสัยซึ่งกันและกัน

ทว่านั่นเป็นเพียงเค้าลางเท่านั้น ยังไม่มีใครพูดมันออกมา

เสิ่นเจี้ยนเซ่อไม่ได้สงสัยคนที่อยู่รอบข้าง เขาแค่รู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกประหลาดเกินไปหน่อย

ช่วงสองสามวันนี้ไม่ว่าจะออกไปไหนก็ต้องล็อกกุญแจ แถมยังเอาเศษแก้วไปโรยไว้บนกำแพงอีก

คุณบอกผมทีสิว่าคนพวกนี้เข้าไปในบ้านได้ยังไง คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเลย

จะว่าไปก็คงไม่มีทางเหาะเหินเดินอากาศหรือมีวิชาตัวเบาหรอกนะ

“หนูงั้นรึ?! ไม่น่าเป็นไปได้นะ ช่วงปีก่อนๆ หมู่บ้านเราเผชิญภัยแล้ง