0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 หมีก็ต้องมีมาดหมี!

หมีหนึ่งตัวกับคนหนึ่งคนอยู่ริมแม่น้ำ ต่างฝ่ายต่างจ้องตากันเขม็ง

คุณกะพริบตา เขากะพริบตา ราวกับว่าเวลาได้หยุดนิ่งไป

ร่างนั้นนิ่งสนิท แม่หมีเอื้อมมือไปจิ้มเขาทีหนึ่ง ส่งผลให้เสิ่นเจี้ยนเซ่อก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งกับพื้น

แรงที่ใช่นั้นไม่ใช่แค่จิ้มเล่นทั่วไปเลย

“โอ๊ย!” ก้นนั่งลงบนกองก้อนกรวดเข้าอย่างจัง ความรู้สึกนั้นมันช่างจี๊ดจ๊าดแสบคันจริง ๆ!

ทิ่มก้นชะมัด!

“มนุษย์ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?”

แม่หมีมองเสิ่นเจี้ยนเซ่อที่เพิ่งหวีดร้องออกมาตรงหน้า รู้สึกว่าตัวเองทำเรื่องผิดพลาดไปเสียแล้ว