เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 หมั้นหมายตั้งแต่อยู่ในครรภ์ — ซูเจียงสี่
“พวกคุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง เราเอาเปรียบพวกคุณงั้นเหรอ?
เรือนพักผุพังแบบนี้ของพวกคุณมีอะไรดีให้เราเอาเปรียบได้กัน”
เก๋อม่านม่านเป็นคนหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีมาแต่ไหนแต่ไร ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ก็ระงับอารมณ์ไม่อยู่และอาละวาดขึ้นมาทันที
อันที่จริงพวกเขาไม่สบอารมณ์กับเยาวชนปัญญาชนรุ่นใหม่กลุ่มนี้มานานแล้ว ทำตัวเหมือนหมาแส่หาเรื่องใส่ตัวแล้วแสร้งทำเป็นใจดี
อะไรที่บอกว่าขอบคุณพวกเขา ชัดเจนว่าแค่มาอวดร่ำอวดรวย
เชิญมากินข้าวแต่คำพูดคำจาประชดประชัน ถ้าไม่ให้พักก็แค่บอกว่าไม่ให้พักก็จบ
พูดให้ชัดเจนก็พอแล้ว ดันมาหาว่าพวกเขาเอาเปรียบ ใครกันแน่ที่เอาเปรียบใคร เรื่องนี้ยังพูดยากอยู่
หากไม่ใช่เพราะตอนนั้นพวกเขาใจดีรับไว้ พวกเขาก็คงต้องไปนอนใต้สะพานแล้ว