0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 หัวหน้ากองผู้จอมข่มขวัญ

ใครจะไปรู้ว่าบทสนทนาที่พวกเขากำลังปรึกษาหารือกันในห้องนั้น ได้หลุดรอดเข้าไปในหูของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่อยู่ข้าง ๆ อย่างครบถ้วนทุกคำ

สิ่งมีชีวิตตัวเล็กนั่นขดตัวอยู่ในร่างขนาดจิ๋วของมัน เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น มันก็ลืมตาคู่เล็กที่กำลังง่วงงุนขึ้นมา

มันมองดูคนที่อยู่บนเตียงอุ่นคัง กำลังนินทาว่าร้ายลับหลังคนอื่น มนุษย์กลุ่มนี้น่าเบื่อเสียจริง

เมื่อกลางดึกคืนวาน ด้านนอกอากาศหนาวจัดเกินไป มันจึงมุดผ่านรูเล็ก ๆ ข้างกำแพงเข้ามาในห้องนี้

ในห้องนี้อุ่นสบายเป็นพิเศษ พอได้เข้ามาอยู่แล้วก็ไม่อยากจะไปไหนอีก รอให้พายุหิมะระลอกนี้ผ่านพ้นไปก่อนค่อยว่ากัน

“อีกอย่าง พวกเราจะไปกลัวอะไรกัน ได้ยินก็ช่างสิ ขอแค่ไม่ใช่เสิ่นเจี้ยนเซ่อที่ได้ยินก็พอแล้ว”

คนพวกที่ลงมาพร้อมกับเขาต่างก็ไม่เต็มใจจะคบหาสมาคมกับพวกเรา

แต่ละครั้งทำตัวเหินห่างราวกับอยู่คนละโลก เวลานี้พวกเราคุยกัน พวกเขาก็ยิ่งไม่ออกมาให้เห็นหน้า