เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 10 บ้านหลังน้อยเกินไป
บรรดาภรรยาชาวบ้านต่างพากันพึมพำไม่หยุดอยู่ข้างหูพวกเขา
ทำอะไรพวกเขาไม่ได้หรอก เพราะเพิ่งมาถึงสถานที่ที่คนไม่รู้จักคุ้นเคยแบบนี้ หากขัดแย้งกับพวกเขาก็จะทำให้เข้ากับหมู่บ้านแห่งนี้ได้ยากยิ่งขึ้นไปอีก
ประกอบกับตลอดทางที่ผ่านมาพวกเขาเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อยจนเพลียสุด ๆ จึงไม่มีแก่ใจจะไปโต้เถียงกับใครให้มากมายนัก
สิ่งที่เรียกว่าศูนย์เยาวชนปัญญาชนนั้น เป็นเพียงกระท่อมดินเก่า ๆ โทรม ๆ สักสองสามหลังเท่านั้น
บ้านเรือนในชนบทสมัยนี้ ส่วนใหญ่ล้วนก่อขึ้นจากดินเหนียวสีเหลือง
มันไม่กันหนาวเลยแม้แต่น้อย พอถึงฤดูหนาวลมก็พัดผ่านเข้ามาได้ทุกทิศทุกทาง
คนข้างในศูนย์เยาวชนปัญญาชนได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงออกมาต้อนรับเพื่อนใหม่ของพวกเขา
“ยินดีต้อนรับสู่ศูนย์เยาวชนปัญญาชน พวกเราสองคนเป็นหัวหน้าศูนย์ฯ”