ตอนที่ 172 บท

ตอนที่ 172 บท

ช่วงสิ้นปีใกล้เข้ามา ขุนนางทั้งปวงต่างมีวันหยุดราชการ ทว่าหยวนเสวียนกลับมิได้พักผ่อน

สิ่งที่บอกแก่ออกไปให้มีลี่รับรู้เป็นเพียงแค่ผิวเผิน ซื่อโจวนั้นซับซ้อนเกินกว่าที่หยวนเสวียนคาดคิดไว้มากนัก

หยวนเสวียนส่งมีลี่กลับไปแล้ว จึงเปิดจดหมายขึ้นดูอีกครา

ซื่อโจวปกครองสามมณฑล สิบเอ็ดอำเภอ มีราษฎร 40,500 ครัวเรือน

หากซื่อโจวมิสงบ ต้าโจวย่อมยากจะสงบสุข บัดนี้ขาดเพียงเฮือกสุดท้ายเท่านั้น

ก่อนสิ้นปี สองอำเภอในมณฑลเยี่ยนเหมินแห่งซื่อโจวถูกยึดคืนมาได้แล้ว ทว่ายังมีย่งอันกับซิ่วหรงที่ยังตีไม่แตก ด้วยเพราะกองม้าเกราะเหล็กอันห้าวหาญของตระกูลฉีกับการเข้าร่วมของอวี่เหวินหง ทำให้รูปแบบการตั้งรับเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง จึงยังมิอาจตีหักเอามาได้ในคราเดียว

บุตรของฉีอิงเอ๋อยังมิทันอายุครบหนึ่งร้อยวัน ก็ถูกบีบให้เปิดโปงสถานะองค์หญิงออกมา เรื่องนี้ย่อมต้องมีเบื้องหลังและแผนการของผู้อื่นเป็นแน่

จากความเข้าใจที่นางมีต่อฉีอิงเอ๋อ คนผู้นี้รักและห่วงใยบุตรอย่างยิ่ง ย่อมไม่มีทางยอมรับสถานะองค์หญิงและละทิ้งอนาคตของตนเพียงเพราะความหวาดกลัว เว้นเสียแต่ว่าข้างกายนางจะมีช่องโหว่ จนถูกผู้ใดบีบบังคับข่มขู่จะเปิดโปง

ช่องโหว่นี้เดาได้ไม่ยาก หากมิใช่เหราอัน ก็คงเป็นองค์หญิงจ้าวจวิ้น