กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 จัดการยาก
นับแต่ล่วงเข้าสู่ปีใหม่ หยวนเฉินจัดงานเลี้ยงขึ้นถี่ยิบ เชิญเหล่าข้ารับใช้และคนในสำนักที่ร่วมหลบหนีมาด้วยกัน ตลอดจนผู้มีปัญญาที่พากันมาสวามิภักดิ์จากไท่หยวน ซื่อโจว ผิงเฉิง และดินแดนอื่น ๆ
เดิมทีขุนนางแห่งจวนฉางเล่ออ๋องยามนี้กลับกลายเป็นขุนนางของราชสำนักเล็ก ๆ หยวนเฉินกำลังเร่งสถาปนาราชสำนักอย่างเต็มรูปแบบด้วยความเร็วสูง ฉีอิงเอ๋อคอยช่วยเขาดูแลจัดการเรื่องงานเลี้ยง กระทั่งเคยออกหน้าไปเจรจาติดต่อกับทูตชนเผ่าหรูหรูด้วยตนเอง
เกาเซินมองดูสถานการณ์นี้ด้วยสายตาเย็นชา คาดไม่ถึงว่ามันจะแฝงเค้าลางแห่งความรุ่งเรืองเฟื่องฟูอยู่ไม่น้อย
เขาใคร่ครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในตอนที่ถูกส่งตัวออกไปประจำยังซื่อโจว จึงได้อาศัยหนทางเดิมลอบส่งจดหมายไปให้ลู่จี้ฉบับหนึ่ง
ครั้นลู่จี้ได้รับจดหมาย สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมจริงจัง นางรุดไปหาว่านอู๋จิ้นในทันที
“หยวนเฉินคิดจะจับมือร่วมกับชนเผ่าหรูหรูและอวี่เหวินหง เพื่อจัดการกองทัพส่วนกลางของเราที่ตั้งค่ายปราบกบฏอยู่แดนเหนือก่อน ทวงคืนหัวเมืองทางเหนือกลับไป แล้วจึงค่อยไปต่อกรกับลั่วหยาง”
ว่านอู๋จิ้นนึกกังขาใคร่รู้ในที่มาของข่าวสารจากลู่จี้อยู่บ้าง ทว่าในเมื่อลู่จี้เป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง ย่อมไม่มีทางเป็นเรื่องเท็จแน่
“ขอเพียงฉีป๋อสิงยังอยู่ อวี่เหวินหงย่อมไม่มีทางร่วมมือกับพวกเขาเป็นอันขาด”
ว่านอู๋จิ้นคลี่ยิ้มอย่างมีเงื่อนงำ พลางกระพือพัดรอคอยให้ลู่จี้เป็นฝ่ายซักถาม