ตอนที่ 157 หย่งซิง

ตอนที่ 157 หย่งซิง

หลังเปิดอกสนทนากับลู่จี้อย่างยาวนาน โหลวจ้าวกวนก็เริ่มออกวิ่งเต้น

ติดต่อประสานงานเหล่าบัณฑิต ตระเวนเยือนแต่ละตระกูลขุนนางใหญ่และตระกูลทรงอิทธิพล ฟังดูเอ่ยง่ายดาย ทว่าทุกเรื่องราวล้วนสิ้นเปลืองแรงกายแรงใจอย่างยิ่ง

ยังดีที่โหวกวนได้รับบทคนชั่วช้าไปแล้ว โหลวจ้าวกวนผู้เป็นคนกลางเจรจาจึงแลดูนุ่มนวลกว่ามาก คล้ายดั่งธิดาเทพที่มาโปรดกอบกู้แต่ละตระกูลในเมืองผิงเฉิงอย่างไรอย่างนั้น ตระกูลทรงอิทธิพลไม่น้อยที่แต่เดิมเป็นพวกนกสองหัวอยู่แล้ว อาศัยคำรับรองของตระกูลโหลว ยอมลงบันไดตามทางลาดแต่โดยดี

หรือมีผู้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตระกูลโหลวจึงยอมร่วมทางกับคนลั่วหยางกลุ่มนั้น ต่างด่าทอนางด้วยโทสะว่าลืมกำพืด

โหลวจ้าวกวนก็ตอบกลับอย่างฉะฉาน “พวกท่านเกิดในแดนเหนืออาลัยรักบ้านเกิดเมืองนอน ดังนั้นในอดีตจึงดึงดันไม่ยอมติดตามเทียดโยกย้ายไปลั่วหยาง แต่อย่าลืมว่าชนเผ่าเราก็เคยย้ายถิ่นฐานตามแหล่งน้ำและพงหญ้าอันอุดมสมบูรณ์มาก่อน ยามนี้อยากได้ความสงบสุขมั่นคงมั่งคั่ง อยากมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ย่อมต้องเรียนรู้จากผู้ที่ตั้งรกรากมาหลายชั่วคนบ้าง ข้าใฝ่หาความเจริญรุ่งเรือง หรือว่าพวกท่านไม่ใฝ่หากันเล่า”

“เพลานี้ราชสำนักสามารถไม่เอาความผิดต่อผู้สวามิภักดิ์ ทว่าหลังปีใหม่ไปแล้วย่อมไม่เหมือนเดิม พวกท่านใคร่ครวญดูให้ถี่ถ้วนเถิด”