กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 112: ใครกันที่คิดจะมอบกายถวายตัว
“ด้วยวัยของเขา นอกจากกินแล้วก็นอน การอยู่เฝ้าถ้ำดูแลบ้านจึงเหมาะสมที่สุด ก่อนออกมา ข้าทิ้งอาหารไว้ให้แล้ว เหยียนเยว่ไม่ต้องกังวลเรื่องเขา” โม่เจ๋ออธิบายอย่างอ่อนโยน
ถ้าเช่นนั้นก็ได้!
เมื่อเข้าไปในนครหมื่นอสูรแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาขโมยลูกหมีน้อย ส่วนในถ้ำก็ไม่มีอันตรายใดเช่นกัน
เหยียนเยว่หันกลับไปมองชนเผ่านกยูงอีกครั้ง
พวกเขาจะเข้าไปได้อย่างไรกัน?
“พวกเจ้าอย่ามารุมล้อมข้า ไปจับตาดูมนุษย์อสูรแห่งเผ่านกยูงเหล่านั้นเสีย ดูว่ามีใครต้องการความช่วยเหลือหรือไม่”
หากไม่มีจริง ๆ พวกเขาก็คงต้องคิดหาวิธีสร้างโอกาสขึ้นมาเอง
เมื่อได้ยินคำของนาง พวกเขาก็แยกย้ายกันออกไป
บริเวณด้านนอกชนเผ่านกยูงมีดอกไม้ป่ามากมาย สามารถเก็บได้ตามใจชอบ