บทที่ 110: การค้นพบครั้งสำคัญของนาง

บทที่ 110: การค้นพบครั้งสำคัญของนาง

ดวงตะวันยามอัสดงค่อยๆ ลับลงเหนือขุนเขาไกล ความร้อนระอุแผดเผาในยามกลางวันพลันสลายไปพร้อมกับแสงตะวัน

สายน้ำในแม่น้ำค่อยๆ เย็นลง

สายลมยามค่ำคืนพัดต้องใบหน้า ความรู้สึกสดชื่นเย็นสบายเข้ามาแทนที่ในพริบตา

เหล่าเพศเมียริมแม่น้ำเล่นกันอย่างเต็มที่ ทว่ากลับยังไม่ยอมจากไปเสียที

สามีมนุษย์อสูรของพวกนางจับปลาได้ไม่น้อย ดูท่าแล้วค่ำคืนนี้คงจะย่างปลารับประทานกันที่นี่

เหยียนเยว่ดึงเท้าขึ้นจากน้ำ

ตั้งแต่ต้นจนจบ นางแสร้งทำตัวเป็นเพศเมียผู้เก็บเนื้อเก็บตัว ไม่ได้พูดแทรกมากนัก จึงไม่ดึงดูดความสนใจเท่าใด

โม่เจ๋อนำหนังสัตว์ผืนหนึ่งออกมา ก่อนย่อตัวลงตรงหน้านางแล้วเช็ดเท้าให้นาง