บทที่ 93: หวังว่าพวกเขาคงไม่พบกันอีก

บทที่ 93: หวังว่าพวกเขาคงไม่พบกันอีก

เฟิงฉี่เพิ่งคิดจะเงยหน้ามองไป ก็พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงก้มหน้าลงอีกครั้ง

เงยหน้าไม่ได้ หากมองเพศเมียคนอื่น นายหญิงย่อมยิ่งโกรธ

ว่านเหอเองก็ถูกคำพูดของเหยียนเยว่ยั่วยุจนโทสะพลุ่งพล่าน “จะทนต่อไปได้อย่างไร? โง่เง่าถึงเพียงนี้ ให้ทำอะไรก็ทำได้ไม่ดีสักอย่าง”

หลายวันก่อน ให้ไปแลกผลเปลือกแข็งที่เขตแลกเปลี่ยนสินค้า กลับแลกมาไม่ได้ แถมยังพบมนุษย์อสูรพเนจร จนเกือบทำให้นางตกอยู่ในอันตราย

แอบมองเพศเมียคนอื่น แล้วยังเอาเนื้อย่างไหม้เกรียมมาให้นางกิน

ตอนนี้ให้อยู่ทำโต๊ะหิน ก็ยังเกือบใช้ก้อนหินทับนางตาย...

เรื่องแล้วเรื่องเล่า เหตุการณ์แล้วเหตุการณ์เล่า

ว่านเหอไล่เรียบเรียงตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วพบว่าไม่มีเรื่องใดที่นางทนรับได้เลย

“ต้องสลายสัมพันธ์คู่ครอง! ต้องสลายสัมพันธ์คู่ครองเท่านั้น!”