กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 82: บทลงโทษที่นางถือชามน้ำไม่เท่ากัน
ไหลรินขยับเข้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิม ปลายจมูกแตะปลายจมูกของนาง เหยียนเยว่ตกใจจนเงยหน้าหงายไปด้านหลัง
เขารุกเข้ามาอีก คราวนี้นางไม่อาจถอยหนีได้อีกแล้ว
หากถอยอีกก็คงต้องล้มตัวลงนอนบนก้อนหิน เช่นนั้นดูจะน่าอับอายยิ่งกว่าเดิม
“เจ้าไม่มีอะไรอยากพูดกับข้าหรือ?” ไหลรินแค่นเสียงเย็นชา
“เจ้าอยากฟังเรื่องใด?”
เหยียนเยว่ลองหยั่งเชิงถามว่า “วันนี้ข้าตอบสนองได้รวดเร็ว ทั้งยังไม่ได้เชื่อมนุษย์อสูรเหล่านั้นโดยง่าย”
ที่สำคัญ หลังจากใช้เวลาร่วมกันมานานถึงเพียงนี้ นางก็เลือกเชื่อใจพวกเขาจากก้นบึ้งของหัวใจแล้ว
แม้ตอนแรกนางจะยังตั้งตัวไม่ทัน แต่การประสานงานกับพวกเขาก็นับว่ารู้ใจกันไม่น้อยมิใช่หรือ?