บทที่ 71: เมื่อรู้สึกซาบซึ้ง ก็จงดีกับพวกเขาให้มากขึ้นหน่อย

บทที่ 71: เมื่อรู้สึกซาบซึ้ง ก็จงดีกับพวกเขาให้มากขึ้นหน่อย

“อะไรนะ?”

เหยียนเยว่อุทานด้วยความตกใจ เสวี่ยเดินมาหยุดตรงหน้านางแล้ววางผลึกราชาสัตว์อสูรลงบนฝ่ามือของนาง

มันเป็นก้อนสี่เหลี่ยมจัตุรัสเรียบร้อย ทั้งยังเปล่งประกายสีทองออกมา

แม้เหยียนเยว่จะมองไม่เห็น แต่ตอนนี้การรับรู้พลังงานของนางกลับไวขึ้นเล็กน้อย

แหล่งความร้อนจากผลึกอสูรไหลซึมเข้าสู่ฝ่ามือของนางอย่างต่อเนื่อง

ร่างกายของนางเองก็ดูจะกระหายพลังงานอันแข็งแกร่งนี้อย่างยิ่ง

“แต่ว่า... ผลึกราชาสัตว์อสูรมีเพียงก้อนเดียว!”

เหยียนเยว่ประคองผลึกราชาสัตว์อสูรไว้ในมืออย่างเหม่อลอย พลางกัดริมฝีปากครุ่นคิด

เสียงหนึ่งบอกนางว่า จงกินผลึกราชาสัตว์อสูรเสีย!