บทที่ 68: อารมณ์ที่อดกลั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งในจุมพิต

บทที่ 68: อารมณ์ที่อดกลั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งในจุมพิต

ชา?

ฝ่ามือของเหยียนเยว่คลำถูกตุ่มนูนเล็ก ๆ บางอย่าง

จนมือของนางพลอยชาดิกไปด้วย

นางขยับมือไปอีกตำแหน่งอย่างลับ ๆ แต่กลับถูกกล้ามอกที่แข็งแน่นทั้งแผงเสียดแทงเข้าอีกครั้ง

แก้มของเหยียนเยว่แดงก่ำ นางจึงค้นหาสิ่งของภายในมิติอย่างสะเปะสะปะ

ที่นี่ไม่มียาสมุนไพรแก้พิษเลย!

“ผลึกอสูร... ผลึกอสูรแก้พิษได้หรือไม่?”

เหยียนเยว่หยิบผลึกอสูรสีน้ำเงินเข้มออกมาก้อนหนึ่ง แล้วยกขึ้นตรงหน้าไหลริน

ไหลรินไม่อยากแกล้งให้นางตกใจต่อ จึงก้มหน้าลงเงียบ ๆ แล้วค่อย ๆ กินผลึกอสูรก้อนนั้นทีละคำ