บทที่ 61: นางสามารถมองเห็นสิ่งเหล่านี้ได้

บทที่ 61: นางสามารถมองเห็นสิ่งเหล่านี้ได้

มือของเหยียนเยว่ยังคงอยู่ในท่าถือเนื้อเสียบไม้ ร่างกายของนางแข็งค้างประหนึ่งถูกสะกด ไม่กล้าแม้แต่จะขยับ

“ข้า...สัมผัสรับรู้ได้แล้ว”

ไม่เพียงสัมผัสรับรู้ได้ นางยังมองเห็นอีกด้วย

เนื้อเสียบไม้ที่เพิ่งกินไปครึ่งหนึ่งเมื่อครู่นี้ กำลังวางอยู่ภายในมิติอวกาศของนาง

เหยียนเยว่ไม่รู้ว่าควรบรรยายความตื่นตะลึงนี้อย่างไร

นี่ประหนึ่งเป็นอาณาเขตพิเศษที่อยู่ภายในร่างกายของนาง

เมื่อจิตสำนึกของนางสัมผัสรับรู้ถึงสถานที่แห่งนี้ ความมืดมิดอันไร้จุดสิ้นสุดเบื้องหน้าพลันถูกทำลายลง

จิตสำนึกของนางร่วงหล่นลงสู่พื้นที่ราบโล่งสีขาวโพลนผืนหนึ่งในพริบตา ทัศนวิสัยพลันแจ่มชัดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด