บทที่ 45: เลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยง

บทที่ 45: เลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยง

สายลมอ่อนพัดผ่านผืนป่าอย่างแผ่วเบา ใบไม้ไหวกรูกราว

เหยียนเยว่นั่งอยู่ข้างนอกได้เพียงครู่เดียว ก็ถูกฉือจิ้นอุ้มกลับเข้าไปในถ้ำ

บทสนทนาสั้นๆ ระหว่างนางกับชิวเหยียนจึงถูกขัดจังหวะ

ฉือจิ้นวางเพศเมียตัวน้อยลงบนเตียงหิน สีหน้าพลันผ่อนคลายขึ้นมาก “เยวี่ยเยวี่ยอยากนอนต่อ หรือลุกขึ้นมากินอาหาร?”

ฟังดูเหมือนเปิดโอกาสให้นางเลือก ทว่าความจริงแล้วกลับไม่มีทางเลือก

นอกจากกินก็นอน

พวกเขาเลี้ยงนางไว้ราวกับสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งอย่างแท้จริง

บางทีสำหรับพวกเขาแล้ว เพศเมียตาบอดคนหนึ่งย่อมควบคุมได้ง่ายกว่า นางเพียงต้องกิน ดื่ม นอน แล้วผสมพันธุ์กับพวกเขาเพื่อให้กำเนิดลูกเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องมีความคิดอื่นใดเลย