กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
บทที่ 207 ซากุรางิลงสนาม
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” เมื่อได้ยินแผนการของโค้ชอันไซ ซากุรางิก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “พ่อแก่ ในที่สุดแกก็ยอมให้ไพ่ตายลับอย่างข้าลงสนามแล้วสินะ เอาเถอะ ถ้าไม่มีข้า ทีมก็ชนะไม่ได้อยู่ดี”
การเยาะเย้ยของซากุรางิทำให้เด็กเจ้าปัญหาคนอื่น ๆ ต่างพากันโมโห
“ไอ้บื้อใหญ่!” รุคาวะ คาเอเดะ โต้กลับ
“แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนั้น!” มิยางิโต้กลับ “รู้ไว้ด้วยว่าแกน่ะแหละที่เป็นตัวถ่วงทีม”
“ไม่รู้จริง ๆ ว่าแกเอาความมั่นใจมาจากไหน” มิตสึอิก็โต้กลับเช่นกัน “ขอให้แกไม่ทำเรื่องวุ่นวายให้เราก็พอแล้ว”
อาคางิตรงที่สุด เขาต่อยซากุรางิไปหนึ่งหมัด “ทำตัวให้เป็นปกติหน่อยสิ”
“ให้ตายสิ” ซากุรางิยองลงไปกอดหัวตัวเองอีกครั้ง