0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 บ้าน

เล็ง กระโดด เหยียดแขน กดข้อมือ ท่าทางทั้งชุดต่อเนื่องลื่นไหลราวกับเมฆและสายน้ำ “ฟู่! สัมผัสการยิงลูกของร่างกายนี้ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ!” มองลูกบาสในมือลอยเป็นเส้นโค้งงดงาม “สวบ” ลงห่วงอย่างพอดี คุโด้อดชื่นชมไม่ได้

ไม่ใช่แค่ยิงเก่งเท่านั้น ในฐานะกัปตันทีมฟุคาซาวะและยังเติบโตขึ้นภายใต้มือของปีศาจผมขาวอันไซ มิตสึโยชิ ถึงจะไม่ถึงขั้นเป็นการ์ดอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยแต่ก็ติดหนึ่งในรายชื่อผู้เล่นที่ดีที่สุดของประเทศ การเจาะทะลวงและการจัดเกมของคุโด้ ชินอิจิก็ระดับชั้นนำของมหาวิทยาลัยเช่นกัน

“แต่ว่า ผมเลิกเล่นแล้วแถมยังเตรียมจะเป็นโค้ช ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจต้องไป ผมไม่มีทางมาซ้อมบอลหรอก” คุโด้คิดในใจ “แล้วตอนนี้ที่สำคัญที่สุดก็คืออ่านตำราบาสเก็ตบอลพวกนั้นกับเรื่องทำอย่างไรถึงจะไปคุมทีมที่โรงเรียนมัธยมปลายคานางาวะ”

แต่ถึงในใจคุโด้จะคิดเช่นนั้น ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาก็ยังใช้เวลาวันละ 6 ชั่วโมงไปกับการซ้อมบาสเก็ตบอล