เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นเตรียมอุปกรณ์พร้อมแล้ว จึงพาบอดี้การ์ดสองคนเข้าไปในโรงแรมที่หลินผิงจือพักอยู่
เพื่อความปลอดภัย เขาให้บอดี้การ์ดทั้งสองสวมยันต์คุ้มกายที่แกะสลักจากศิลาศักดิ์สิทธิ์ด้วย ผลการปกป้องจึงยาวนานยิ่งขึ้น
ตามกฎระเบียบเดิม เขาเปิดห้องอีกห้องให้บอดี้การ์ดอยู่ข้างๆ แล้วเซียวสิงอวิ๋นก็กดกริ่งหน้าห้องของหลินผิงจือ
ในห้องตอนนี้มีเพียงหลินผิงจือคนเดียว ต้วนอิงอิงได้จากไปแล้ว
สมกับเป็นนายพรานแก่ผู้มากประสบการณ์ พวกเธอรู้ว่าหากต้องการล่าและสังหารศัตรูที่อันตราย ต้องเลี้ยงเหยื่อให้อิ่มก่อน
“เถ้าแก่เซียว ฉันรอคุณจนใจจะขาดแล้วนะ คุณต้องชดเชยให้ฉันดีๆเลย”
“ร้อนรนที่ไหนกัน ผมมองไม่เห็นเลยนะ”
“มองไม่เห็นก็สัมผัสได้ไง ร้อนรนจนเหงื่อออกแล้ว”
“โห สุดยอดเลย คุณไม่ให้เวลาผมพักเลยสักนิด”