กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สถานธุรกิจบันเทิงแบบนั้น เซียวสิงอวิ๋นไม่เคยชอบ มันขัดกับความต้องการของเขา
แต่ก่อนตอนมีความต้องการ แต่ไม่มีเงินติดตัว อยากไปก็ไปไม่ได้
ต่อมามีเงินแล้ว แฟนก็มากขึ้น อยากไปก็ไปไม่ได้
“เจ้าอ้วน ผมแนะนำให้นายไปสถานที่แบบนี้น้อยลงหน่อย มันผิดกฎหมาย ผมมีเพื่อนเป็นตำรวจ ถ้าผมแจ้งความจับนาย นายจะโดนควบคุมตัวอย่างน้อยสิบห้าวัน”
“นายเป็นกรรมการซูเปอร์เกิร์ลหรือไง เลิกพล่ามกับผมได้แล้ว นายไม่ไปก็แล้วไป ผมไปเอง”
“สวรรค์มีกรรมเวรหมุนเวียน นายเคยเห็นว่ามันไว้ใครไหม?”
“รู้สึกตลอดว่ากำลังพาดพิงถึงใครคนนั้นคนนี้…” เจ้าอ้วนหลัวพูดพลางรีบหนีไปราวกับหนีภัย ไม่ลดตัวไปถือสาเซียวสิงอวิ๋นที่กำลังเมา