กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่คือชายชราคนหนึ่งที่มีใบหน้าธรรมดา ราวกับชายชราชาวบ้านที่พบเห็นในสวนสาธารณะกำลังดื่มชาเล่นหมากรุก ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย
และเป็นเพราะใบหน้าธรรมดาเช่นนี้เอง ที่ทำให้เขาเดินได้อย่างมั่นคงและไปได้ไกลกว่าในวงการนักฆ่า
ต่อให้ตอนนี้เขาลากโต๊ะออกมาหนึ่งตัว แล้วชวนเซียวสิงอวิ๋นเล่นหมากรุกตรงนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
“ที่แท้ยมราชก็ไม่ได้ดูเหมือนคนชั่วร้ายชั่วกัลป์ แล้วเหตุใดตำหนักพญายมที่เขาสร้างขึ้นจึงโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้?”
“ถ้าข้าดูเหมือนคนชั่วร้ายชั่วกัลป์ ทำเรื่องเลวร้าย แล้วจะซ่อนตัวได้อย่างไร?”
“มีคนบอกว่าอย่าตัดสินคนจากหน้าตา อีกคนบอกว่าหน้าตาเกิดจากใจ ข้าไม่รู้จะเชื่อใครแล้ว”