กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเสียงกรีดร้องดังขึ้น เบื้องหลังประตูวิหารเทพสำริด มีเสียง “จี๊จี๊” จากกรงเล็บขูดประตู ทำให้หนังศีรษะชา
เจ้าหน้าที่โบราณคดีที่ขุดโบราณวัตถุอยู่ใกล้ ๆ ไม่ได้ยินเสียงกรีดร้อง แต่กลับได้ยินเสียงกรงเล็บขูดประตู
พวกเขาหันกลับไปด้วยความหวาดกลัว มองไปยังประตูวิหารเทพสำริด และเซียวสิงอวิ๋นที่ยืนอยู่สูงกว่า
“ข้างหลังประตูวิหารเทพสำริดมีอะไรกันแน่ ราวกับขังเสือไว้ตัวหนึ่ง!”
“อย่าพูดไร้สาระน่า เสืออะไรจะอยู่ในวิหารเทพที่มืดสนิทไร้แสงสว่างได้นานขนาดนั้น ต้องเป็นพวกอสูรกายในตำนานแน่ ๆ ปล่อยออกมาก็ต้องกินคน”
“แล้วเสือไม่กินคนหรือไง?”
“ตอนนี้ยังจะมาเถียงตายกับฉันอีก มันมีประโยชน์อะไร?”