เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเสียงเดือดดาลของนักพรตขมขื่น เซียวสิงอวิ๋นกลับหัวเราะออกมา
ตราบใดที่เขายังโมโหและโวยวาย ก็แปลว่านักพรตขมขื่นยังพอเกลี้ยกล่อมได้ หากทำให้หมอนี่โมโหจนถึงขีดสุดจริง ๆ เขาอาจไม่พูดอะไรสักคำแล้วฆ่านายทิ้งเลยก็ได้
“นักพรตขมขื่น อย่าเพิ่งโมโหสิ ใครกันที่ล่อลวงศิษย์เอกของคุณอย่างชิงเฟิงไป ผมแค่เชิญเซียวต้าจวิน ลูกพี่ลูกน้องของผมมาเที่ยวที่เซิ่งไห่สักสองสามวัน ให้เขาได้สัมผัสกลิ่นอายโลกีย์บ้าง จะได้ช่วยในการบำเพ็ญของเขา”
เซียวสิงอวิ๋นพูดโกหกหน้าตาย เริ่มกุเรื่องมั่วซั่วไปเรื่อย
“ไสหัวไปเลย ข้าเชื่อคำพูดชั่ว ๆ ของนายเสียที่ไหน! ได้ยินว่านายให้ค่าจ้างชิงเฟิงสูงถึงรายได้ต่อเดือนหนึ่งล้าน ในเมื่อมีเงินขนาดนั้น ก็ช่วยสนับสนุนเงินทำบุญธูปเทียนให้อารามซานชิงของเราสักหน่อยสิ”