กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของนักพรตจื่อหยางดำครึ้มลง ตวาดว่า “ศิษย์เนรคุณ แม้แต่ตัวอาจารย์ยังจำไม่ได้หรือ”
แม้เซียวสิงอวิ๋นจะเป็นศิษย์ในนาม แต่ก็เคยคุกเข่ากราบและเข้าพิธีฝากตัวเป็นศิษย์มาแล้ว
การที่นักพรตจื่อหยางแสดงอำนาจของอาจารย์ออกมานั้นสมเหตุสมผล
แต่เซียวสิงอวิ๋นกลับโมโหหนักกว่าเดิม “นักพรตปีศาจที่ไหนกัน กล้ามาสวมรอยเป็นอาจารย์ของผม? อาจารย์ของผมกำลังปิดด่านบำเพ็ญอยู่ ผมโทรหาทุกวันก็ไม่มีคนรับ นายต้องเป็นของปลอมแน่!”
พอพูดถึงเรื่องนี้ นักพรตจื่อหยางก็ดูเก้อเขิน สีหน้าชะงัก ไม่มีท่าทีข่มอำนาจเหมือนเมื่อครู่ “เสี่ยวเซียว เรื่องนี้มีอะไรเข้าใจผิดนิดหน่อย อาจารย์ใช้มือถือไม่ชำนาญ อาจเผลอบล็อกนายไป”