กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นไม่ได้เล่าให้คุณท่านฮั่วฟังมากนัก เพราะคนธรรมดารู้มากเกินไปก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร
เรื่องผีสางปีศาจอะไรพวกนั้น ไม่รู้ก็ถือว่าไม่มี พอรู้แล้วต่อไปตอนนอนก็คงไม่กล้านอนคนเดียว
ดังนั้นรัฐจึงสอนคนธรรมดาให้เชื่อในวิทยาศาสตร์
นี่คือความห่วงใยที่รัฐมีต่อคนธรรมดา เชื่อรัฐไว้ไม่ผิดแน่
คุณท่านฮั่วพูดจบก็หลับไปอย่างสะลึมสะลืออีกครั้ง
เซียวสิงอวิ๋นสั่งบอดี้การ์ดให้เข้าเวรผลัดกัน ไม่ต้องคิดมาก แล้วก็กลับห้องไปนอน
บอดี้การ์ดมองหน้ากันไปมา เห็นความตื่นตระหนกไม่สบายใจบนใบหน้าของกันและกัน
ได้ยินเสียงร้องโหยหวนราวผีร้องหมาป่าหอนแล้ว รู้สึกถึงลมอาถรรพ์พัดเป็นระยะแล้ว ยังจะให้เราไม่คิดมากอีกหรือ?
เป็นไปได้ยังไง!