กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นักพรตขมขื่นพาศิษย์สองคนยืนอยู่หน้าประตูใหญ่อารามซานชิง มองฉากที่เหมือนละครตลกอย่างสงบ
ไม่ว่าเซียวสิงอวิ๋นจะช่วย หรือตำรวจมาถึงและจับคนก่อความวุ่นวายไป เขาก็เหมือนคนนอก
เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจเต็มที่และไม่เกรงกลัวสิ่งใด
กระทั่งตำรวจพาตัวคนไปและสลายฝูงชาวบ้านที่มุงดู ประตูอารามซานชิงทั้งหมดจึงเงียบลง
“เซียวสิงอวิ๋น ทำไมนายไม่ไป? กูยังตั้งหม้อไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ ถ้าอยากอาศัยกินข้าวฟรี ก็ช่วยเปลี่ยนเวลาได้ไหม?”
อารมณ์ของนักพรตขมขื่นวันนี้ฟื้นขึ้นมาหน่อย จึงยอมใส่ใจพูดกับเซียวสิงอวิ๋นสักประโยค
เซียวสิงอวิ๋นยิ้มพูดว่า “นักพรตขมขื่น ผมว่าท่านควรทำการบำเพ็ญสมาธิปิดวาจาจะดูเมตตากว่านะ หรือไม่ก็ กลับไปทำการบำเพ็ญสมาธิปิดวาจาใหม่ดีไหม?”