กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นยืนอยู่บนระเบียงชั้นสองของบ้านพักตากอากาศ เห็นโรลส์รอยซ์ของตู้หงเซิ่งแล่นผ่านหน้าประตูใหญ่ บนใบหน้าเผยรอยยิ้มโล่งใจ
ถ้าเอาหินเกรดต่ำกว่าหกสิบตันไปขายให้พ่อค้าหยกรายกลางและรายย่อยทั่วไป ในใจเขาคงรู้สึกผิดและกังวลอยู่บ้าง
แต่หินดิบเหล่านี้ถูกตู้หงเซิ่งซื้อไป ก็ไม่มีปัญหา และตรงกับที่เขาคาดเดา
“แค่ไม่กี่พันล้าน คิดจะซื้อหินหยกดิบของผมให้หมด ฝันไปเถอะ หินหยกดิบล็อตต่อไปของผมกำลังจะขนกลับประเทศในไม่ช้า”
ตอนนี้ในบัญชีธนาคารของเซียวสิงอวิ๋น จากการซื้อขายหินดิบที่แหล่งเหมืองทังกู่ เงินที่สะสมไว้ก็เกินหนึ่งหมื่นล้านหยวนแล้ว