กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งจงซูคิดจะใช้สายตาพินิจจู่โจมเซียวสิงอวิ๋นอย่างไม่ทันตั้งตัว หวังจะมองให้เห็นว่ามีอะไรในแววตาของเขา นี่มันช่างอวดฝีมือต่อหน้าผู้รู้และไม่รู้จักประเมินกำลังตัวเองเลยจริงๆ
เมื่อเจอคำถามกะทันหันของเขา เซียวสิงอวิ๋นตอบอย่างสงบว่า “ผมไม่รู้ว่าซ่งเปียวตายได้ยังไง ยิ่งไม่รู้ว่าใครฆ่าเขา ผมกับเขาไม่สนิทกัน เจอกันก็ไม่กี่ครั้ง ผมจะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?”
ซ่งจงซูตะโกนเสียงเข้มอย่างจริงจัง “แกโกหก! ลูกชายฉันกับแกต่างก็ไปซื้อหินหยกดิบที่หมู่บ้านทังกู่ในเมียนมา เลือกหินดิบพร้อมกัน ขนย้ายออกไปพร้อมกัน ตอนที่ลูกชายฉันเกิดเรื่อง แกมีความเป็นไปได้สูงที่จะอยู่ใกล้เขา แกจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเขาตายได้ยังไง?”