กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นรู้สึกแปลกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมไป๋จื่ออวี๋คุยไปคุยไปก็ล้มตัวนอนบนเสื่อโยคะไม่ขยับ ถ้าไม่เห็นว่าเธอยังหายใจหอบอยู่ เขาก็เตรียมจะเข้าไปช่วยผายปอดแล้ว
จริงด้วย ตอนที่ชายหญิงกำลังออกกำลังกายกันนั้นห้ามวอกแวก พอวอกแวกที ก็มักจะนอนนิ่งไม่ขยับ ให้อีกฝ่ายขยับแทน
“ป้าไป๋ เหนื่อยหรือเปล่า? เหนื่อยก็พักสักครู่” เซียวสิงอวิ๋นเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่ ไม่เป็นไร” ไป๋จื่ออวี๋รู้ตัวว่ายังฝืนต่อได้อีกสักพัก สาเหตุหลักคือเมื่อคืนนอนไม่หลับ ไม่เช่นนั้นคงไม่ทรุดขนาดนี้
ติ๊งติ๊งติ๊ง ติ๊งติ๊งติ๊ง
โทรศัพท์ของเซียวสิงอวิ๋นดังขึ้นทันที เป็นกู้ชิงเฉิงโทรมา
“ศิษย์น้องชาย พรุ่งนี้เป็นวันเปิดกิจการร้านเรือธงของเราแล้ว นายลืมหรือเปล่า?”