กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระยะทางเพียงประมาณร้อยเมตร ทั้งสองฝ่ายก็พบกันที่หน้าประตูโถงบริการอย่างรวดเร็ว
ขณะที่เฝิงฮ่าวหรานกำลังคิดในใจว่าจะทำให้ไป๋จื่ออวี๋อับอายอย่างไร เซียวสิงอวิ๋นกลับคิดในใจว่าจะทำให้เขาตายอย่างเป็นธรรมชาติกว่านี้ได้อย่างไร
“เพื่อนร่วมชั้นเก่า ไม่ได้เจอกันนานเลย ช่วงนี้ใช้ชีวิตสบายใจดีใช่ไหม?”
“เฝิงฮ่าวหราน คุณอยากพูดอะไรกันแน่?”
“เหอๆ สามีเข้าคุกแล้ว อยู่บ้านคนเดียวทุกวัน คงจะเดียวดายทุกข์ใจเป็นพิเศษใช่ไหม?”
“คุณมันไร้ยางอาย! เหล่าสวี่ที่บ้านฉันเข้าคุกได้ยังไง คุณก็รู้แก่ใจดี!”
“ฉันไร้ยางอาย? ต่อให้ฉันไร้ยางอายแค่ไหน ก็เทียบคุณได้หรือ? กลางวันแสกๆ ก็หาหนุ่มหน้าหวานมาคนหนึ่ง เข้าออกสถานที่เป็นทางการกันเป็นคู่ๆ ไม่อายบ้างหรือไง!”