กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฝิงฮ่าวหรานถูกคนหิ้วปีกออกจากสถานที่พิจารณาคดี เขาตะโกนโหวกเหวกอย่างโมโหอีกสองสามประโยค ก่อนจะจู่ๆ ได้สติขึ้นมา
ทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นปรากฏขึ้นในสมองของเขาเหมือนห้วงความฝัน
ชั่วขณะนั้นเองก็ทำให้เขาเหงื่อเย็นแตก
“ผมเป็นอะไรไป? ทำไมผมถึงพูดความในใจออกไปได้? ผมบ้าหรือไง?”
“จบแล้ว จบแล้ว เรื่องนี้ผมต้องหาคนกดมันลงให้ได้ พร้อมกันนั้นก็ไปโรงพยาบาลขอใบรับรองโรคจิตเภท ไม่อย่างนั้นไม่เพียงฆ่าสวี่หงเหว่ยไม่ได้ แม้แต่ตัวเองก็อาจโดนคดี”