กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เลขาหวังตกใจจนเหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหลัง อ้าปากค้าง พลั้งปากพูดออกไปโดยไม่รู้ตัว “ผู้อาวุโสถังรู้สึกตัวขึ้นมาได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสถังผ่านลมผ่านคลื่นมามากมายในชีวิต แค่กวาดตามองปฏิกิริยาของทุกคนครั้งเดียว ก็รู้ทันความคิดในใจของเลขาหวัง
เขายังนึกถึงบุญคุณเก่า ๆ ต่อลูกน้องเก่าอยู่มาก จึงยิ้มพูดว่า “เสี่ยวหวัง เห็นผมรู้สึกตัวขึ้นมา ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีใจเท่าไรนะ? หรือว่ามันไปขวางอนาคตของนายเข้า?”
เลขาหวังตกใจจนขาอ่อน เกือบทรุดลงไปตรงนั้น รีบตะกุกตะกักแก้ตัว “ผู้อาวุโสถังครับ ผมไม่ได้ ผมไม่ได้... แค่ดีใจเกินไปเท่านั้นเองครับ!”