กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นจงใจกัดกู้ชิงเฉิง ก็เพราะไม่อยากให้เธอตามติดเกินไป จะทำให้การยื่นประมูลของตัวเองล่าช้า
เป้าหมายยื่นประมูลหลักของเขาเป็นหินเสี่ยงโชคทั้งก้อน ส่วนเป้าหมายยื่นประมูลของกู้ชิงเฉิงส่วนใหญ่เป็นหยกเปิดเนื้อ ทั้งสองฝ่ายจึงขัดกันไม่มาก
พอถึงบ่าย หลังจากเซียวสิงอวิ๋นยื่นประมูลรายการประมูลที่ตัวเองเล็งไว้ครบหมดแล้ว เขาจึงไปหากู้ชิงเฉิง มอบกระดาษแผ่นหนึ่งให้ ซึ่งบนนั้นจดหมายเลขของหยกเปิดเนื้อพร้อมราคาอ้างอิงที่สมเหตุสมผล
“นี่คือหยกเปิดเนื้อที่ผมเล็งไว้ พร้อมราคาอ้างอิงสำหรับยื่นประมูล คุณลองดูได้”
“ฮึ ไม่อยากได้หรอก!”
“ไม่อยากได้? งั้นคืนกระดาษให้ผมสิ?”
“ไม่คืน! ของที่ฉันได้มาด้วยฝีมือตัวเอง ทำไมต้องคืน?”