กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทาจีกู่ลี่มึนงงไปชั่วขณะ ถูกอำนาจกดดันจากเซียวสิงอวิ๋นจนถึงกับตกใจกลัวเขา
“จะไปก็ไปสิ นายจะดุอะไรนักหนา? ทำเหมือนใครไม่มีอารมณ์อย่างนั้นแหละ” ทาจีกู่ลี่เชิดอกขึ้น พลิกตัวกลับอย่างไม่เต็มใจ แล้วพาคนของเธอจากไป
คนที่เธอพามางุนงงอยู่บ้าง เดินตามหลังเธอไปพลางถามเบา ๆ ว่า “เจ้านาย เราจะกลับกันแบบนี้เลยหรือครับ? เราเคยกลัวพวกชาวฮั่นพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
ในหัวของทาจีกู่ลี่มีประโยคหนึ่งดังก้องซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด “กลับไปเถอะ เหมืองแร่นี้ร้างแล้ว เหมืองหยกอะไรก็ใกล้ถูกขุดจนหมด อีกหนึ่งเดือนก็จะหยุดงานอย่างสิ้นเชิง”