กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความเงียบ ความเงียบ ความเงียบราวกับความตาย
ในที่สุดเจิงเฉียงก็เรียกวัยรุ่นนักเลงกลุ่มหนึ่งมาได้ ทำลายความเงียบ ทั้งหมดสิบคน ปิดกั้นประตูใหญ่ของสำนักงาน
เห็นลูกน้องมาถึงอย่างรวดเร็ว เหอจินเฉาก็มีความมั่นใจขึ้นมาทันที
“ประธานเซียว ถ้าผมจำไม่ผิด บอดี้การ์ดของคุณเพิ่งตบผมหนึ่งฉาด?”
“คุณจำผิด เป็นสองฉาด!”
เซียวสิงอวิ๋นพูดพร้อมส่งสายตาให้ติงปิง
ติงปิงอดใจไม่ไหวมานานแล้ว การถูกตบหน้าเพียงข้างเดียวไม่สมมาตรอย่างรุนแรง แทบจะบีบคนเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำจนตาย
เพียะ!
อีกฉาดหนึ่ง ตบเข้าที่อีกข้างของใบหน้าเหอจินเฉา รอยฝ่ามือที่ชัดเจนนั้น ในที่สุดก็สมมาตรกันแล้ว
ติงปิงถอนหายใจออกมา สบายใจแล้ว!