กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ่งที่ทำให้คนยิ่งงุนงงคือ ตอนที่เซียวสิงอวิ๋นเกลี้ยกล่อมเถียนจ่างกุ้ย เขาถึงขั้นไล่ทุกคนออกไปหมด
ชั่วขณะหนึ่ง ในสมองของหูหลี่ลี่ก็อดไม่ได้ที่จะมีภาพคุ้น ๆ บางอย่างแวบขึ้นมา
“เถียนจ่างกุ้ย คุณก็ไม่อยากให้ลูกชายของคุณ เมิ่งฝานซิง ถูกคนในวงการของเก่ารังแกใช่ไหม?”
“เถียนจ่างกุ้ย ศิลปะเชือกบนตัวคุณมันหยาบเกินไป ให้ผมช่วยเปลี่ยนวิธีมัดอีกแบบดีไหม?”
“เถียนจ่างกุ้ย ตอนนี้ในห้องเหลือแค่เราสองคนแล้ว…”
พอคิดถึงตรงนี้ หูหลี่ลี่ก็รู้สึกหนาวสะท้านในใจ รีบไล่ภาพประหลาดพวกนี้ออกจากสมอง
ยังดีที่เพียงสามนาทีสั้น ๆ เซียวสิงอวิ๋นก็ออกมาจากห้องแล้ว