กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นยืนอยู่ในฝูงคน ยิ้มตาหยีมองการแสดงของคนพวกนี้ สนุกเสียยิ่งกว่าดูละครลิง ถึงขั้นปรบมือเชียร์ตามฝูงคนที่มุงดูไปด้วย
บอดี้การ์ดหลี่เค่อเหว่ยเกาหัว ถามอย่างไม่เข้าใจ “บอส หินดิบก้อนนี้ผ่าแล้วได้กำไรจริงหรือครับ? มีเปลือกหินหนา ๆ กั้นอยู่ ผมมองอะไรไม่ออกเลย ศาสตราจารย์เหมียวคนนี้กล้าลงความเห็นอย่างฟันธงได้ยังไง ว่ามันมีโอกาสผ่าได้กำไรถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์?”
“โม้น่ะ ใครก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ ยังไงก็ไม่ต้องเสียภาษี!” เซียวสิงอวิ๋นตอบ
“ถ้าผ่าแล้วขาดทุนล่ะครับ เขาไม่กลัวขายหน้าเหรอ?” หลี่เค่อเหว่ยถามอย่างจริงจัง
“ออกมาหาเงินจากของคุณภาพแย่ ๆ หน้าตามันมีค่าอะไร? เขาไม่มีหน้าแล้ว จะขายหน้าได้ยังไงล่ะ?”