กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลงแรงย่อมได้ผลตอบแทน คำกล่าวนี้ไม่ผิดเลย
แต่เช้าตรู่ เซียวสิงอวิ๋นกำเศษดวงตาหยกสิบชิ้นในมือไว้แน่น ประคองเอวขึ้นรถเบนซ์ G-Class ของตัวเอง
คืนที่บ้าคลั่ง เหนื่อยแต่มีความสุข
ขับรถออกจากเขตวิลล่าของหูหลี่ลี่ เซียวสิงอวิ๋นร้อนใจอยู่แล้ว จึงจอดรถที่ลานจอดรถสวนสาธารณะที่ใกล้ที่สุด
เขาต้องการบำเพ็ญ ต้องเติมพลังงานที่สูญเสียไปให้กลับมา……แน่นอน สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาอยากดูดซับเศษดวงตาหยกให้เร็วที่สุด
เมื่อดูดซับเข้าสู่ร่างกายแล้ว เศษดวงตาหยกเหล่านี้ถึงจะนับว่าเป็นของเขา
ในสวนสาธารณะคึกคักมาก มีคนแก่ที่ฝึกมวยไทเก็กหุนหยวน มีผู้หญิงที่ฝึกโยคะ มีวัยรุ่นที่ฝึกกายบริหารตอนเช้า……เซียวสิงอวิ๋นคิดว่าตัวเองหาที่ลับตาฝึกพลังลมปราณก็สมเหตุสมผลดีใช่ไหม?