กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าอ้วนหลัวส่ายหน้าปฏิเสธ พลางพูดอย่างรอบคอบว่า “ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ไม่สะดวกโทรหาพ่อ กลับไปตอนค่ำแล้วผมจะถามให้ดีอีกที”
“ก็ดี... หลี่เหวินฮว่าคนนี้ทำธุระให้พ่อของนาย ตัวเขาคงไม่กล้าขนาดนั้นหรอก ดังนั้น... นี่น่าจะเป็นเจตนาของพ่อนาย?” เซียวสิงอวิ๋นคาดเดา
“อย่าพูดมั่ว กลับไปถามก่อนค่อยว่ากัน นายว่า มีความเป็นไปได้ไหมว่า พ่อค้าคนอื่นตอนซื้อโรงงานเก่าที่ขาดทุนพวกนี้ ก็ต่อรองราคาเหมือนกัน?”
“ใช่ มีความเป็นไปได้ที่จะต่อรองราคาแน่ ๆ ผมเนี่ยซื่อเกินไป ฟังว่าเป็นคนที่ลุงหลัวแนะนำก็ลืมต่อรองราคาไปเลย โชคดีที่พี่หลี่เตือนผมไว้”
“……”
ทั้งสองปลอบใจกันยกใหญ่ แล้วไปกินข้าวที่ภัตตาคารใกล้ ๆ