เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงเรียก “พ่อ” ของถังซือไม่เพียงทำให้ทุกคนฟังแล้วงงงวย แม้แต่เซียวสิงอวิ๋นเองก็ยังงงไปด้วย
ฟ้าดินเป็นพยาน ตอนที่สั่งสอนเธอ เขาแค่ให้เธอเรียกนายท่านสองสามคำ ให้รู้จักสูงต่ำและเชื่อฟังว่าง่ายเท่านั้น
คำว่า “พ่อ” นี้เป็นเพียงคำพูดในอารมณ์ของเซียวสิงอวิ๋น ไม่ได้คิดว่าเธอจะเรียกออกมาจริง ๆ
“แหม ๆ ว่าง่ายจริงนะ” เซียวสิงอวิ๋นรับคำอย่างกระดากอาย แล้วทำเป็นเคร่งขรึมพูดว่า “แต่ไม่ว่านายจะเรียกฉันว่าอะไร ก็ไม่ควรส่งเสียงเอะอะโวยวายในที่สาธารณะ ให้ทุกคนได้กินข้าวกันอย่างสงบสักมื้อ ไม่ได้หรือไง?”
“ค่ะ ฉันทำผิดเอง ฉันจะไม่เอะอะอีกแล้ว” ถังซือเชื่อฟังว่าง่าย ยอมรับผิดต่อหน้าทันที
คนที่โต๊ะเดียวกันกับเธอ ซึ่งเกือบถูกเธอส่งเสียงรบกวนจนตาย ลูกตาแทบจะถลนออกมา
นี่คือถังซือหรือ?
คุณหนูตระกูลร่ำรวยที่เอาแต่ใจและดื้อดึงคนนั้นน่ะหรือ?
ชั่วขณะนี้ ทำไมถึงว่าง่ายเชื่อฟังขนาดนี้?