กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เซียวสิงอวิ๋นที่เหนื่อยจนหมดแรงค่อยๆ พยุงกำแพงเดินออกมา
เบื้องหลัง ถังซือแก้มแดงระเรื่อ คุกเข่าหมอบลงกับพื้น กล่าวอย่างนอบน้อมว่า “นายท่าน เชิญไปช้าๆ ยินดีต้อนรับครั้งหน้า”
มุมปากเซียวสิงอวิ๋นกระตุก ผมจะมาใช้บริการบ้าอะไรวะ เกือบตายแล้ว
การควบคุมจิตใจระดับลึก สำหรับเผ่าเทพสามตาแทบไม่ต้องออกแรงอะไรเลย
ร่างกายเนื้อธรรมดาที่บางเบาของตัวเอง กับกายเทพของเผ่าเทพสามตา ช่องว่างไม่ใช่แค่เล็กน้อย
ความสนุกก็มีอยู่บ้างนิดหน่อย แต่เหนื่อยเกินไปจริงๆ
ไม่มาอีกแล้ว ผมจะไม่มาอีกเด็ดขาด
ถังซือ หวังว่าเธอจะจงประพฤติตัวให้ดี อย่าทำให้ผมต้องเสียพลังไปกับเธออีก
กลับถึงบ้าน สวี่ฉิงไปโรงเรียนแล้วเพราะมีคาบสอน