กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นจ้องหยางอวี้เตี๋ยกับชายหญิงวัยกลางคนสองคนที่อยู่ข้างๆ อย่างเย็นชา โดยไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
หยางอวี้เตี๋ยรู้ข้อมูลตัวตนของเขา การสืบผ่านช่องทางพิเศษจนรู้ว่าเขาพักโรงแรมไหนจึงไม่ใช่เรื่องแปลก
“ถ้าพวกคุณมีสมองสักนิด ก็ไม่ควรมาหาผม อย่างแรก ผมไม่ช่วยพวกคุณ และผมก็ไม่มีความสามารถไปมีผลต่อความยุติธรรมของศาลได้”
“อย่างที่สอง ที่กู้จื้อหย่วนตกอยู่ในสภาพนี้ เป็นเพราะเขาก่อกรรมเอง เขาสมควรแล้ว และคุณด้วยหยางอวี้เตี๋ย เลิกทำให้ผมขยะแขยงได้แล้ว ไม่อย่างนั้นก็รับผลกรรมเอง”
“ผมจะนับสิบตัว ถ้าพวกคุณไม่ไป ผมจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแล้ว”