กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเจ้าอ้วนหลัวต่อรองราคา เจ้าของร้านที่เมื่อครู่กำลังส่งสายตาหวานใส่เซียวสิงอวิ๋นก็โมโหขึ้นมาทันที
“คุณรู้จักราคาตลาดหินหยกดิบหรือเปล่า กล้าต่อราคาถึงหนึ่งแสนได้ยังไง ไม่ไปซื้อแท่งหินตรงประตูใหญ่ซะเลยล่ะ? ไปนั่งที่เย็น ๆ ซะไป อย่ามาเกะกะสายตาที่นี่!” เจ้าของร้านพูดอย่างโกรธจัด
เจ้าอ้วนหลัวหน้าตาเฉย ไม่สะทกสะท้าน แสยะปากอย่างดูแคลนว่า “เชอะ ก็ไม่ใช่ซื้อไม่ได้เสียหน่อย ร้านที่เข้าใกล้หัวมุมนั่น หินหยกดิบใหญ่กว่าชิ้นของคุณอีก ยังเรียกแค่ห้าหมื่นเลย!”
“หยกของร้านนั้นมันหยกจากแหล่งเวเนซุเอลา หยกจากแหล่งเวเนซุเอลานายรู้จักไหม?”
“หยกจากแหล่งเวเนซุเอลาคืออะไร? วัตถุดิบหยกอันตรายงั้นเหรอ? วงการเดิมพันหินหยกนี่มันอันตรายทุกเมื่ออยู่แล้ว เรื่องนี้ผมรู้ดี”