กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น
เซียวสิงอวิ๋นลุกจากเตียงโดยประคองเอวตามเคย แฟนสาวสวยเกินไป ทุกอย่างดีหมด ติดแค่เปลืองเอวหน่อย
หลังกินอาหารเช้า เซียวสิงอวิ๋นชงชาเก๋ากี้หนึ่งแก้ว นั่งพักผ่อนอยู่บนระเบียง
เพื่อนบ้านข้างเคียงวันนี้ไม่เล่นเปียโน เปลี่ยนมาเล่นกลองชุดแทน ตี “ปัง ๆ ๆ” ดูท่าครั้งก่อนยังไม่ได้ทำให้เธอเชื่อง นิสัยก็กลับมาดื้ออีก
“เดิมข้าตั้งใจมอบใจแก่จันทรา ไฉนจันทราส่องแสงลงร่องน้ำเสียได้ เจ้าคนแซ่ถังเอ๊ย ในเมื่อเจ้าไร้คุณธรรมของนักยุทธ์ ถ้ายั่วให้ข้าโมโหจริง ๆ ละก็ ข้าจะใช้ไม้ตายแล้ว”
เซียวสิงอวิ๋นจิบชาเก๋ากี้คำหนึ่ง พึมพำอย่างดุร้าย
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เป็นหัวลิ่วอี้ พ่อค้าหยกที่รู้จักกันที่รุ่ยลี่โทรมา
“เถ้าแก่เซียว ช่วงนี้ไปร่ำรวยอยู่ที่ไหนหรือครับ”