กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นหวยชิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า การสอบครั้งเดียวจะต้องส่งหลานสาวไปไกลถึงระดับสากล นั่นมันไกลตัวเกินไปจริง ๆ
ต่อให้เสิ่นเนี่ยนอยากไป เขาก็ทำใจตัดไม่ลงอยู่ดี
แค่นครเซินก็ไกลพออยู่แล้ว ทว่าหากเธออยากไป แม้จะทำใจลำบากเพียงใดเขาก็ยังคงต้องไปส่ง
เขาถาม “การสอบรอบนี้ จะทำให้เธอได้เข้าฐานข้อมูลนักแปลระดับสูงแห่งชาติไหม”
หนิงหลี่ชะงักไป
เขาหันหน้ามา คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากันทีละน้อย ๆ
“สองเรื่องนี้ มันไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย”
“อะไรกัน” เสิ่นหวยชิงขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ว่ากระทรวงการต่างประเทศกับสำนักทรัพยากรบุคคลและประกันสังคมร่วมกันเป็นหัวเรือใหญ่ทั้งคู่หรอกหรือ”