เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟ้าถล่มลงมา ก็มีคนตัวสูงคอยค้ำยัน
เสิ่นเนี่ยนไม่คิดว่าตัวเองตัวสูง และยิ่งไม่อยากไปตามเช็ดตามล้างความวุ่นวายให้คนของฝ่ายบริหารนคร เธอจึงยืนอยู่ตรงนั้นแล้วเอ่ยอย่างสงบเรียบเฉยว่า “ฉันชอบให้ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง จัดการธุระของตนให้ดีเท่านั้น”
เธอทัดปอยผมข้างใบหู พลางมองไปยังจู้อิ้งชิงแล้วยิ้มพลางเอ่ย “ถ้าปีหน้าคณะกรรมการการลงทุนต่างประเทศฉันเป็นคนคุม เรื่องไร้สาระพวกนี้ ฉันสนับสนุนให้นายลงมือเลย”
“แต่น่าเสียดายที่ไม่ใช่ไงล่ะ!”
“และไม่ใช่ครูของฉันที่เป็นคนคุมด้วย นายจะไปคอยเช็ดก้นให้พวกฟางเย่าหลายกับนายกเทศมนตรีเฉินทำไม ควรทำให้เขารู้ไปเลยว่า คนที่ออกจากกระทรวงการค้าต่างประเทศ ‘ไม่รู้จักกาลเทศะ’ แบบนี้แหละ และไม่ยอมรับการข่มขู่!”
“แผนการลูกไม้เดิม ๆ แบบนั้น ฉันไม่ยอมรับหรอก!”
เธอเยื้องกรายแช่มช้อย ทั้งยังหยิบพัดด้ามจิ้วทรงกลมจากข้างโต๊ะมาพัดวีสายลมแล้วเดินจากไป